Er was eens... inspiratie.
Lang geleden, toen Mario nog een kleine jongen was, ontdekte hij een film die een bijzonder plekje in zijn hart veroverde: 'The Rock ’n’ Roll Wolf', ook wel 'Ma-ma' genoemd.
Het was een muzikale, knotsgekke versie van 'De wolf en de zeven geitjes', waarin het bekende verhaal werd omgetoverd tot een heuse rock-’n-rollmusical.
De film werd simultaan in drie talen gemaakt: Roemeens, Russisch en Engels. Maar er was één groot probleem. Twintig jaar geleden was deze bijzondere film bijna nergens te vinden.
Geen YouTube, geen streamingdiensten, er was zelfs geen dvd van deze film. Voor Mario leek het alsof deze parel voorgoed in een geheim sprookjesbos
verdwenen was.
Toen hij ontdekte dat sommige van zijn collega-acteurs de film zelfs helemaal niet kenden, trok Mario zijn stoute schoenen aan.
"Awel, dan schrijf ik er zelf een toneelstuk over. En ik ga het nog regisseren ook!"
Niemand geloofde hem.
Eigenlijk geloofde Mario het zelf ook niet helemaal.
Maar soms begint een sprookje nu eenmaal met een idee dat veel te groot lijkt om waar te maken.
En zo werd, twintig jaar geleden, het zaadje geplant voor De grote boze loezer.
En zo werd, twintig jaar geleden, het zaadje geplant voor De grote boze loezer.
