Er was eens... heel lang geleden.
Er was eens, twintig jaar geleden, een groepje dappere acteurs dat vol vertrouwen aan een nieuw avontuur begon. Met tomeloze inzet, steun en samenwerking brachten ze een bijzondere voorstelling tot leven: een sprookje vol mooie herinneringen.
Na maanden repeteren werd het sprookjesbos hun nieuwe thuis. Op het podium leek alles magisch en betoverend.
Maar schijn bedriegt… Tussen de coulissen en de rommelige achterkant van het decor grepen de acteurs elk moment aan om zich verder in te leven in de vreemdste sprookjesfiguren.
Het werd een sprookje zoals er nog nooit één was vertoond.
Geen gewone decors met muren en deuren, maar een betoverd bos met een peperkoeken huis, een grot en een mysterieuze waterput.
De sprookjesfiguren bleken verrassend menselijk, met herkenbare trekjes en vooral heel wat kleine kantjes.
Maar bovenal was dit geen gewoon sprookje. Het was een parodie, een hommage en vooral een voorstelling vol ongelofelijk grote onzin.
Vandaag delen we enkele flarden van toen. Maar laat je niet misleiden: de tijden zijn veranderd, de tekst herschreven en de voorstelling grondig vernieuwd.
Benieuwd naar het sprookje anno 2026?
